Eindelijk: schoolverlaters worden weer tot orde gedrild. Wat haalt dat puin immers allemaal in hun hoofd: zomaar ergens mee stoppen? Enkel omdat je mentaal in zo’n stort bent gesukkeld dat niks nog zin heeft? Gelukkig krijgt waarvan iedereen weet dat het de énige oplossing is dezer dagen weer de aandacht die ze verdient: het leger.

Want hoe kan je het ware geluk vinden zonder maniakaal je schoenen schoon te houden? Of hoe denk je dat zingeving iets voor jou is als je niet elke dag om 5 uur met een trompet uit bed wordt gejaagd. En wanneer het lichaam schreeuwt dat het op is, push jezelf toch nog wat verder, verdomme. Een hartaderbreuk kom je niet zomaar aanwaaien.

Met mezelf is het grondig mis gelopen. Ik vind geen job en dat is natuurlijk omdat ik geen legerdienst heb gedaan. Ik blijf te laat op en dat is natuurlijk omdat ik geen legerdienst heb gedaan. Ik heb psoriasis en dat is natuurlijk omdat ik geen legerdienst heb gedaan. De passe-partout voor alles wat ons kwelt lag gewoon al de hele tijd voor ons: de legerdienst.

Iedereen weet dat psychische problemen simpel zijn. Ze zijn nooit meerlagig of een complex gegeven van verschillende factoren op verschillende momenten of het gevolg van uiteenlopende gebeurtenissen die iemand overkomen zonder dat die dat misschien wil en dat de mensen daarrond dan misschien niet altijd helemaal mee zijn of geen begrip kunnen opbrengen of het op zich allemaal wel begrijpen enzo dat het moeilijk met je gaat maar dan uiteindelijk toch het liefst van je verwachten dat je je gedraagt alsof je het niet moeilijk hebt enzo, stupid. Het antwoord op de vraag “wat is mijn plaats in deze wereld”? 50 push-ups, stupid.

Je herkent de babyboomer aan diens fascinatie voor het militarisme. Daar hebben ze geleerd te luisteren, niet zoals de jeugd van tegenwoordig die maar opdoet. En die discipline is allesomvattend, zo zullen ze in hun nostalgie nooit nalaten om bijna kwijlend te delen hoeveel dagen ze in ‘t cachot hebben doorgebracht. Je moet het hen maar nadoen.

Want ze luisteren niet meer. Tijd om weer onwrikbare volgers te worden. Ongehoorzaamheid is natuurlijk heel eng voor mensen die geen zinnige boodschappen hebben te bieden.

En het zal je maar overkomen, in een crisis zitten en niet de hele dag in het kaki kunnen rondlopen.